www.telegrami.mk
Ndërsa Hristijan Mickoski paralajmëron me bujë “hekurudhën e shpejtë” në Korridorin 10 dhe përgatit ceremoni për gurthemele e konferenca shtypi, ai vazhdon të injorojë një nga nevojat më elementare infrastrukturore të qytetarëve të Maqedonisë Perëndimore ku banojnë pjesa dërmuese popullatë shqiptare: linjën ekzistuese Shkup–Tetovë–Gostivar–Kërçovë.
Kjo hekurudhë nuk kërkon premtime miliardëshe dhe projekte për fotografi elektorale. Ajo kërkon vullnet politik: riparim të shinave, modernizim të sinjalizimit, siguri dhe rikthim të një transporti funksional për mijëra qytetarë, studentë dhe punëtorë.
Por duket se për qeverinë aktuale, Maqedonia Perëndimore kujtohet vetëm në fushata zgjedhore. Kur vjen puna te investimet reale, prioritet bëhen korridoret që sjellin më shumë propagandë politike, ndërsa Tetova, Gostivari dhe Kërçova mbeten me infrastrukturë të amortizuar dhe premtime të pafundme.
Është ironike të flitet për “tren të shpejtë”, kur shteti nuk arrin të mbajë në standard minimal një linjë ekzistuese që lidh qendrën me pjesën më të populluar të vendit. Kjo nuk është vetëm neglizhencë teknike; është mesazh politik se zhvillimi nuk shpërndahet në mënyrë të barabartë.
Nëse qeveria do të ishte serioze për zhvillimin e vendit, gurthemeli i parë nuk do të vendosej për një projekt të largët dhe të shtrenjtë, por për ringjalljen e hekurudhës Shkup–Tetovë–Gostivar–Kërçovë, e cila mund t’u shërbejë qytetarëve menjëherë. Përndryshe, “hekurudha e shpejtë” rrezikon të mbetet vetëm një tjetër slogan i madh, ndërsa Maqedonia Perëndimore vazhdon të udhëtojë me ritmin e harresës.
“Kur një qeveri investon te spektakli dhe jo te nevoja reale e qytetarëve, treni i propagandës ecën shpejt, por zhvillimi i vërtetë mbetet në stacion.”…Hekurudhë e shpejtë për Korridorin 10, por pse harrohet Maqedonia Perëndimore?
Qeveria e Hristijan Mickoskit flet për projekte madhore dhe “hekurudhë të shpejtë” në Korridorin 10, por vazhdon të anashkalojë një realitet që prek mijëra qytetarë çdo ditë. Linja ekzistuese Shkup–Tetovë–Gostivar–Kërçovë nuk kërkon miliarda euro, por investime relativisht modeste në riparimin e infrastrukturës, modernizimin e sinjalizimit, rritjen e sigurisë dhe rikthimin e një shërbimi funksional.
Është paradoksale që flitet për trena të shpejtë, ndërkohë që një pjesë e madhe e rrjetit hekurudhor në perëndim të vendit mbetet e lënë pas dore. Banorët e Tetovës, Gostivarit dhe Kërçovës nuk kanë nevojë për premtime spektakolare për një të ardhme të largët; ata kanë nevojë për një hekurudhë që funksionon sot.
Nëse qeveria pretendon se zhvillimi është i barabartë për të gjitha rajonet, atëherë investimet nuk duhet të përqendrohen vetëm në korridoret që sjellin përfitim politik dhe propagandistik. Neglizhimi i hekurudhës së Maqedonisë Perëndimore është një tjetër dëshmi e pabarazisë në investimet publike dhe e mungesës së vullnetit për të zhvilluar në mënyrë të barabartë të gjithë vendin.
Një shtet serioz nuk matet vetëm me projektet që paralajmëron, por edhe me infrastrukturën që mirëmban. Para se të premtohen trena me shpejtësi të lartë, do të ishte më e ndershme të rikthehej në funksion të plotë hekurudha ekzistuese Shkup–Tetovë–Gostivar–Kërçovë. Kjo do të ishte një investim me përfitim të menjëhershëm për qytetarët, ekonominë dhe mjedisin, e jo vetëm një tjetër projekt i madh për konferenca shtypi…www.telegrami.mk
Mesut Shabani
