www.telegrami.mk
analizë strukturore
Hendek mes deklaratës institucionale dhe asaj që raportojnë nxënësit, prindërit dhe libraritë.
Edhe vetë Shërbimi Pedagogjik i MASH-it e përshkruan shpërndarjen e teksteve si pjesë të përgjegjësive të tij, ndërsa programi i punës parashikon mbledhjen e të dhënave për numrin e nevojshëm dhe tekstet e dëmtuara.
Ministrja e Arsimit, Vesna Janevska, mund të deklarojë se tekstet shkollore janë shpërndarë, por realiteti nëpër shkolla po tregon një pamje tjetër. Dhe kur ministria thotë “gjithçka është në rregull”, ndërsa nxënësit thonë “më mungon libri”, dikush duhet të japë një shpjegim.
“Jam klasa e shtatë, më mungon libri i maqedonishtes. Gjithë klasës ju mungon? Po. I keni bërë fotokopje? Jo, ende s’i kemi bërë, po presim t’i marrim librat”, thotë një nxënëse.
Një tjetër tregon se librat i ka marrë, por në çfarë gjendjeje?
Të grisura, të shkruara, të dëmtuara.
Për një tjetër nxënëse, libri i Historisë ishte “shumë i dëmtuar”, ndërsa një pjesë e nxënësve thonë se nuk kanë pasur probleme dhe i kanë marrë librat të rinj e në gjendje të mirë.
Pra, problemi nuk është domosdoshmërisht i njëjtë në çdo shkollë. Por pikërisht këtu lind pyetja që Ministria nuk mund ta anashkalojë:
Nëse të gjitha tekstet janë shpërndarë, pse ende ka nxënës që presin libra?
Dhe nëse ministria përgjigjet se fajin e kanë drejtorët e shkollave, sepse nuk kanë menaxhuar siç duhet porositë, atëherë pyetja tjetër është edhe më konkrete:
Kush e kontrollon këtë proces?
Sepse Shërbimi Pedagogjik, që është pjesë e Ministrisë së Arsimit dhe Shkencës, ka pikërisht përgjegjësi për botimin, miratimin dhe shpërndarjen e teksteve shkollore. Programi i tij i punës parashikon edhe mbledhjen e të dhënave për numrin e nevojshëm të teksteve dhe për tekstet e dëmtuara.
Prandaj, “i kemi shpërndarë të gjitha” nuk mund të jetë fundi i përgjigjes.
Sepse një libër që ndodhet në ndonjë magazinë, në ndonjë shkollë tjetër apo në sistemin administrativ si “i shpërndarë”, nuk e ndihmon nxënësin që sot ulet në bankë pa libër.
Edhe më shqetësuese është që kërkesa për fotokopje, sipas dëshmive të raportuara nga libraritë, ende vazhdon. Kjo tregon se problemi nuk zgjidhet vetëm me një deklaratë për shtyp.
Fëmija nuk mëson nga statistika. Mëson nga libri që e ka në bankë.
Nëse ministria ka dokumente që dëshmojnë se çdo shkollë ka marrë sasinë e kërkuar, atëherë le t’i bëjë publike: sa libra janë porositur, sa janë dërguar, në cilat shkolla dhe sa mungesa janë evidentuar.
Nëse problemi është te drejtuesit e shkollave, le të publikohen të dhënat dhe të përcaktohet përgjegjësia.
Por ajo që nuk mund të bëhet është që problemi të zhvendoset nga banka e nxënësit te tavolina e drejtorit, ndërsa ministria të deklarojë se gjithçka është kryer.
Arsimi nuk matet me atë që shkruhet në raportet e ministrisë. Matet me atë që ka në duart e nxënësit kur fillon ora e mësimit.
Dhe nëse një nxënës ende thotë “më mungon libri”, atëherë dikush duhet të përgjigjet: ku është libri?
Qeveria VMRO-VLEN nuk ka kapacitet monetar për menaxhim me librat shkollorë,por me deklarata demagogjike mundohet të mbulojë dështimin…www.telegrami.mk
=============================================================
