www.telegrami.mk
Analizë politike
Mendimin më të mirë për PPD e tha Shteti Shqiptar ku PD e Sali Berishës ishte në pushtet në vitin 1994…I lexonte disa emra Menduh Thaçi nëpër mitingje të PDSH-së…kur e sheh Naser Ziberin eksponentin kryesor të PPD gjithë kohën 35 vite çfarë nuk bëri për vete …dhe ngre prapë pluhur nga kostumet e vjetra të hekurosura nga VLEN …e meriton Menduh Thaçin REPETE…Boll më…PPD
Në politikë, edhe kufomat ndonjëherë ringjallen. Jo për të jetuar, por për të kryer një mision.
Rasti i PPD-së ngjan gjithnjë e më shumë me një reanimim politik, në një moment kur matematika elektorale e kampit shqiptar po hyn në një fazë të re. PPD-ja, e cila prej vitesh nuk përfaqëson më një forcë reale në skenën politike shqiptare, papritur po kërkon të rikthehet në lojë.
Pyetja është: pse tani?
Elektorati tradicional i PPD-së, në një pjesë të konsiderueshme, me kalimin e viteve u absorbua nga BDI-ja. Pra, nëse dikush sot mendon ta rikthejë PPD-në në skenë, nuk është e vështirë të kuptohet se ku mund të kërkojë votat e saj: te elektorati që dikur kishte qenë pjesë e asaj hapësire politike dhe që sot gjendet kryesisht te BDI-ja.
Këtu fillon matematika.
Nëse VLEN nuk arrin ta mundë BDI-në vetëm me kapacitetin e vet elektoral, atëherë një strategji e mundshme është fragmentimi i elektoratit të BDI-së. Jo domosdoshmërisht duke e mundur BDI-në drejtpërdrejt, por duke i shkëputur pjesë-pjesë votën.
Disa vota këtu.
Disa struktura atje.
Disa figura të vjetra politike.
Disa njerëz me ndikim lokal.
Dhe në fund, ajo që në politikë quhet matematikë zgjedhore.
Prandaj ringjallja e PPD-së nuk duhet parë vetëm si nostalgji për një emër të së kaluarës. Duhet parë edhe si një zhvillim që ngre pyetje serioze për interesat që mund të fshihen pas tij.
Sepse një parti që për shumë vite ka qenë politikisht në koma, nuk bëhet papritur faktor vetëm nga dëshira për t’u rikthyer.
Kush ka nevojë për këtë rikthim?
Kjo është pyetja që duhet bërë.
Nëse PPD-ja rikthehet për të marrë një pjesë të elektoratit të BDI-së, atëherë paradoksi është i madh: një subjekt i vjetër mund të përdoret si instrument për një projekt të ri politik.
Dhe këtu qëndron thelbi i kritikës:
PPD-ja mund të mos jetë duke u ringjallur për të fituar zgjedhjet. Mund të jetë duke u reanimuar për t’i ndryshuar BDI-së rezultatin.
Sepse qëllimi i një strategjie të tillë nuk është domosdoshmërisht që PPD-ja të bëhet e madhe.
Mjafton të marrë aq vota sa për ta dobësuar kundërshtarin.
Në zgjedhje, ndonjëherë nuk fiton ai që merr shumë më tepër vota.
Fiton ai që arrin t’ia marrë kundërshtarit votat vendimtare.
Prandaj PPD-ja sot duhet të përgjigjet në një pyetje të thjeshtë:
A po rikthehet për të ndërtuar një alternativë politike, apo po rikthehet për të kryer një mision elektoral?
Sepse nëse është e dyta, atëherë nuk kemi të bëjmë me ringjallje politike.
Kemi të bëjmë me reanimim elektoral.
Dhe në politikë, kur një “kufomë” ringjallet papritur pas shumë vitesh, pyetja më e rëndësishme nuk është nëse ajo mund të ecë.
Pyetja është: kush po e ngre në këmbë dhe kujt i duhet që ajo të ecë?
PPD-ja po bën lojën e djallit: po kërkon të ringjallet politikisht, por këtë herë jo për të fituar, por për t’i shërbyer një matematike të re elektorale.
Nuk është e vështirë të kuptohet logjika.
Nëse VLEN e ka të pamundur ta mundë BDI-në vetëm me elektoratin e vet në zgjedhjet e ardhshme parlamentare, atëherë duhet të gjejë mënyra për t’ia shkëputur BDI-së votën tradicionale. Dhe këtu shfaqet ideja e ringjalljes së një strukture që politikisht ka mbetur pothuajse pa puls: PPD-së.
Elektorati historik i PPD-së, në pjesën më të madhe, prej vitesh është absorbuar nga BDI-ja. Prandaj pyetja është e thjeshtë: pse të ringjallet sot një subjekt që prej kohësh nuk ka peshë reale elektorale?
Nëse pas kësaj lëvizjeje qëndron një strategji e tillë, atëherë qëllimi nuk është që PPD-ja të bëhet forcë politike e madhe. Qëllimi është shumë më i sofistikuar: të krijohet një kanal për t’i marrë BDI-së disa mijëra vota, disa struktura, disa emra dhe disa figura të vjetra politike që ende kanë ndikim në terren.
Pra, nuk kemi të bëjmë me ringjalljen e një partie.
Kemi të bëjmë me ringjalljen e një marke politike të vdekur, për një funksion të ri elektoral.
Kjo është ajo që e bën këtë histori interesante. Sepse kur një parti pa peshë të dukshme fillon papritur të marrë vëmendje, pyetja nuk duhet të jetë vetëm “çfarë kërkon PPD-ja?”, por edhe:
“Kujt i duhet PPD-ja?”
Në politikë, asgjë nuk ringjallet pa arsye. Sidomos partitë që prej vitesh kanë mbetur në margjinat e skenës.
Nëse matematika është: dobësimi i BDI-së përmes shkëputjes së një pjese të elektoratit të saj, atëherë PPD-ja mund të jetë vetëm një vegël në këtë lojë.
Dhe kjo do të ishte ironia më e madhe:
Një parti që dikur kërkonte të ishte alternativë politike, sot mund të përdoret si instrument për të ndryshuar matematikën e një partie tjetër.
Kjo nuk është ringjallje politike.
Është reanimim elektoral.
Dhe kur një të vdekur politik e nxjerrin përsëri në skenë, pyetja kryesore nuk është nëse do të ecë vetë.
Pyetja është: kush po e mban për dore?…
(vazhdon pjesa 3 kur do më teket)
www.telegrami.mk
Mesut Shabani
.
