Nga Telegrami.mk

A është Bërvenica thjesht një komunë ku qytetarët do të zgjedhin kryetarin e tyre, apo është shndërruar në një skenë ku Hristijan Mickoski po provon sa larg mund të shkojë projekti politik i VMRO-DPMNE-së në një mjedis me shumicë shqiptare, ndërsa partitë shqiptare merren me luftën për pushtet mes tyre?

Mickoski shkon në Millenë, ngre zërin, shpall fitore para se të numërohet vota e parë dhe u thotë qytetarëve se fituesi i 18 tetorit qenka i qartë. Më 9 tetor, ai deklaroi se kandidati i VMRO-DPMNE-së, Stojanço, do të fitojë, duke kërkuar bashkim rreth tij. <Link url=”https://telegrami.mk/mickoski-nga-bervenica-nese-bashkohemi-nuk-ka-gje-te-pamundur-fitojme-me-18-tetor/” title=”Deklarata e Mickoskit në Miletinë”/>.

Por, kur një kryeministër e trajton një komunë si fitore të kryer përpara se qytetarët të votojnë, lind pyetja: a po shet Mickoski vetëm premtime elektorale, apo po teston edhe kufijtë e ndikimit të tij politik në komunat me popullsi të përzier?

Dardhat kakiçka mund të piqen në vjeshtë, por edhe premtimet politike kanë një problem: nuk mjafton t’i ekspozosh në treg që qytetarët t’i blejnë.

Bërvenica, më shumë se një garë komunale

Bërvenica është bërë simbol i një gare që tejkalon emrat e kandidatëve. Për Mickoskin, një fitore e VMRO-DPMNE-së këtu do të ishte argument politik për të treguar se partia e tij mund të fitojë edhe në një komunë ku shqiptarët përbëjnë pjesën më të madhe të popullsisë.

Për partitë shqiptare, ndërkaq, rreziku është që gara mes VLEN-it dhe BDI-së të shndërrohet në një luftë për dominim partiak, duke ua lehtësuar rrugën kundërshtarëve të tyre.

Kështu, në vend që të diskutohet se kush ka program më të mirë për rrugët, ujin, shkollat, investimet dhe administrimin e komunës, qytetarët rrezikojnë të bëhen spektatorë të një përplasjeje ku partitë shqiptare matin njëra-tjetrën, ndërsa Mickoski llogarit përfitimin.

Dhe këtu qëndron paradoksi: partitë shqiptare mund ta humbin garën jo vetëm për shkak të votave të kundërshtarit, por edhe për shkak të paaftësisë së tyre për ta kuptuar se kur rivaliteti partiak fillon t’i shërbejë dikujt tjetër.

Po Tirana, ku është?

Në një kohë kur Shqipëria përballet me zhvillimet dhe përplasjet e veta politike, a ekziston rreziku që çështjet shqiptare në Maqedoninë e Veriut të mbeten jashtë vëmendjes rajonale?

Kjo nuk do të thotë se Tirana duhet të ndërhyjë në zgjedhjet lokale apo t’u tregojë qytetarëve se për kë duhet të votojnë. Vendimin e marrin qytetarët e Bërvenicës. Por interesimi për barazinë, përfaqësimin dhe marrëdhëniet ndëretnike në Maqedoninë e Veriut nuk duhet të varet nga kalendari i krizave politike në Shqipëri.

Nëse Mickoski mendon se momenti është i përshtatshëm për ta shndërruar një fitore të mundshme lokale në mesazh të fuqisë së VMRO-DPMNE-së, atëherë partitë shqiptare duhet të kuptojnë se çfarë është në lojë. Jo të shpikin armiq, por të lexojnë drejt pasojat politike të vendimeve të tyre.

Enklavat politike nuk krijohen vetëm në hartë

Kur flasim për enklava, nuk duhet t’i etiketojmë qytetarët maqedonas si problem vetëm pse jetojnë në një komunë me shumicë shqiptare. Ata janë qytetarë me të drejta të barabarta dhe vota e tyre është po aq legjitime sa e çdo qytetari tjetër.

Por ekziston një dallim mes bashkëjetesës qytetare dhe përdorimit të ndarjeve etnike për të ndërtuar avantazh politik.

Nëse Bërvenica shndërrohet në një demonstrim se VMRO-DPMNE-ja mund të zgjerojë ndikimin e saj përmes përçarjes së kampit shqiptar, atëherë kemi të bëjmë me një çështje që meriton analizë serioze politike. Jo sepse një komunitet po voton ndryshe, por sepse partitë mund të jenë duke e kthyer identitetin dhe përfaqësimin në instrument të kalkulimeve të tyre.Pra votuesit në komunën e Bërvenicës votën pra fatin e tyre e kanë në dorë të mos mbeten në planet e Serbisë …nëpër kantonet serbe në Kosovë të lidhen si shtrirje në Maqedoni Perendimore

Enklavat politike nuk ndërtohen domosdoshmërisht me mure. Ndonjëherë ndërtohen me pazare, përçarje, premtime dhe me bindjen se kundërshtari është aq i zënë duke luftuar me veten, sa nuk do ta vërejë kush po përfiton.

Kantoni i Shtërpcës lidhet në kufirin me Maqedoninë e Veriut me Vratnicën-Jegunovcën-Siriçino-Saraqinë -Bërvenicë …ëndra serbe sepse NATO është aty por mundet me ndarje territoriale

Mickoski shpall fitoren, por votuesi mban vulën

Mickoski mund të shpallë fitore në çdo tubim. Mund të paraqesë kandidatin e tij si fitues të sigurt. Mund të përpiqet ta shesë Bërvenicën si dëshmi të një force politike që nuk njeh kufij.

Por një gjë nuk mund ta bëjë: të votojë në emër të qytetarëve.

Përgjigjen do ta japin kutitë e votimit më 18 tetor. Dhe atëherë do të shihet nëse deklaratat e kryeministrit ishin bindje e sinqertë, marketing elektoral apo një llogari e ndërtuar mbi përçarjen e kundërshtarëve.

Ndërkohë, partitë shqiptare duhet t’i bëjnë vetes një pyetje të pakëndshme: nëse humbin, a do të kenë guxim ta pranojnë përgjegjësinë e tyre, apo do të fillojnë menjëherë ta akuzojnë njëra-tjetrën për tradhti?

Sepse qytetarët nuk kanë nevojë për politikanë që shesin dardha kakiçka me etiketa patriotike. Kanë nevojë për ujë, rrugë, investime, barazi dhe institucione që i trajtojnë si qytetarë të barabartë.

Bërvenica nuk është pronë e Mickoskit, as e VLEN-it dhe as e BDI-së. Është e qytetarëve të saj. Dhe asnjë fitore nuk është e paralajmëruar derisa qytetari të mos e ketë thënë fjalën e fundit.

Telegrami.mk