www.telegrami.mk
Gazetarja Liridona Vejseli e ka shpjeguar shfuqizimin e emrave të rrugëve në Tetovë si pasojë të mosrespektimit të procedurave ligjore nga BDI. Kjo është vetëm një pjesë e së vërtetës. Duke e reduktuar çështjen vetëm te “gabimet procedurale”, ajo lë jashtë elemente të rëndësishme që ndikojnë në kuptimin e plotë të rastit dhe krijon përshtypjen se gjithçka mbaron me përgjegjësinë e një pale.
Një kritikë e argumentuar, mund të jetë:
Liridona Vejseli e paraqet çështjen sikur gjithçka lidhet vetëm me “gabimet procedurale” të BDI-së, ndërsa kjo është një thjeshtim i një procesi juridik dhe politik shumë më kompleks. Nëse vendimi i Gjykatës Kushtetuese përmban edhe arsye të tjera ligjore, atëherë reduktimi i gjithë rastit vetëm te procedura krijon një narrativë të njëanshme. Po ashtu, deklarata se në Çair “kjo nuk mund të ndodhë” është kategorike dhe vështirë se mund të garantohet, pasi çdo vendim administrativ mund të shqyrtohet nga gjykatat nëse kontestohet dhe nëse ekzistojnë baza ligjore. Një gazetare duhet të dallojë qartë faktet e konfirmuara nga interpretimi personal, përndryshe rrezikon ta udhëheqë publikun drejt një përfundimi që nuk mbështetet plotësisht në të gjitha faktet.
Nëse Liridona Vejseli thotë të vërtetën apo përdor gjysmë të vërteta, duhej si gazetare të sillte vendimin e Gjykatës Kushtetuese(copy) dhe atë që pretendon se komuna Çair e ka ndryshe vendimin për emëtimet e rrugëve fotografuar bashkangjitur dhe vitin të botonte si dhe lexohet nga publiku vendimi i plotë i Gjykatës Kushtetuese. Vetëm atëherë mund të thuhet nëse:
- Vendimi është bazuar vetëm në shkelje procedurale (atëherë pretendimi i saj është kryesisht i saktë), ose
- gjykata ka dhënë edhe arsye të tjera materiale apo kushtetuese, të cilat ajo i ka lënë jashtë (atëherë mund të flitet për paraqitje të pjesshme ose gjysmë të vërtetë).
Nëse bazohemi në informacionet publike për këtë rast, Liridona Vejseli duket se e thekson arsyen procedurale, por lë jashtë disa elemente të rëndësishme që i japin publikut një pasqyrë më të plotë.
Ajo ka lënë pa përmendur se:
- Nuk ishte vetëm “faji i BDI-së”, por edhe mungesa e veprimit nga pushteti aktual. Pas hapjes së procedurës në Gjykatën Kushtetuese, Komuna e Tetovës kishte mundësi të shfuqizonte vendimin e vitit 2007 dhe të miratonte një vendim të ri sipas procedurës ligjore, gjë që do ta bënte të panevojshëm vendimin e Gjykatës. Kjo nuk u bë. (Portalb)
- Arsyeja konkrete juridike nuk ishte thjesht një “gabim procedural” në përgjithësi. Gjykata konstatoi se vendimi i vitit 2007 ishte miratuar pa pëlqimin e Qeverisë, i cili sipas ligjit të atëhershëm ishte kusht i detyrueshëm për emërtimin e rrugëve dhe shesheve. (INA ONLINE)
- Deklarata se “në Çair kjo nuk mund të ndodhë” është shumë absolute. Në aspektin juridik, çdo vendim i një komune mund të kontestohet nëse ekzistojnë baza ligjore. Më e saktë do të ishte të thuhej se “është shumë më e vështirë nëse procedura është respektuar”, jo se është e pamundur.
Liridona Vejseli tregon vetëm një pjesë të historisë. Është e vërtetë që procedura e vitit 2007 kishte mangësi ligjore, por ajo nuk përmend se Komuna e Tetovës kishte mundësi ta korrigjonte situatën para vendimit të Gjykatës dhe nuk e bëri. Gjithashtu, pohimi se në Çair “kjo nuk mund të ndodhë” është më shumë një deklaratë politike sesa një përfundim juridik. Gazetaria kërkon të paraqiten të gjitha faktet relevante, jo vetëm ato që mbështesin një narrativë të caktuar.
Kjo është një kritikë por e bazuar në faktet e raportuara publikisht, jo në sulme personale.
Gazetaria nuk ka për detyrë të ndërtojë narrativa, por të paraqesë të gjitha faktet relevante. Të mos përmendet se Komuna e Tetovës kishte mundësi ta korrigjonte vendimin përpara se të vendoste Gjykata Kushtetuese, apo të deklarohet se në Çair “kjo nuk mund të ndodhë”, e bën analizën të paplotë. Kur publikut i jepet vetëm një pjesë e së vërtetës, ai nuk informohet plotësisht, por orientohet drejt një përfundimi të paracaktuar…www.telegrami.mk
=================================================
Mesut Shabani
