Disa kanë një talent të veçantë: sa herë flitet për individë që, nën petkun e patriotizmit, ambientalizmit apo ekspertizës, u shërbejnë axhendave të caktuara, vetëofrohen menjëherë si të akuzuar.
Nuk e di pse e marrin kaq personalisht. Ndoshta sepse këto dy vite kanë qenë ndër arkitektët, ose draftuesit apo promotorët politikë të interpretimeve të shtrembëruara dhe zgjidhjeve gjysmake që kanë dobësuar të drejtat që pretendojnë se i mbrojnë, ndërkohë që dihet kujt axhende po i shërbejnë, sigurisht, përveç interesit personal.
Para se të flasin për komplote dhe teori të mëdha, ndoshta duhet të flasin pak për bilancin e tyre.
Jo çdo kritikë është sulm.
Jo çdo vetëviktimizim është argument.
