www.telegrami.mk
Analiza:
Debati për ndërtimin e Korridori 8 në pjesën perëndimore në Maqedoni e Veriut po shndërrohet gjithnjë e më shumë në një shembull tipik të paqartësisë politike dhe manipulimit të opinionit publik.
Fillimisht u hodhën teza për devijim të trasës nga Struga drejt Ohrit, të arsyetuara me pretendime për trashëgimi kulturore dhe ndërhyrje të UNESCO. Por këto pretendime u rrëzuan shpejt nga vetë deklaratat kontradiktore të institucioneve.
Në fillim u përmendën “artefakte” të mundshme si arsye për të mos kaluar autostrada nëpër Strugë, një argument që synonte të krijonte ndjeshmëri publike. Më pas, ministri i Kulturës, Zoran Lutkov, e mohoi ekzistencën e artefakteve, duke e zhvendosur arsyetimin te fakti se zona gjoja bie brenda një perimetri të mbrojtur nga UNESCO. Megjithatë, mungesa e një reagimi konkret nga vetë UNESCO dhe fakti që organizata nuk ndërhyri drejtpërdrejt në këtë çështje e zbeh edhe këtë argument.
Kur presioni publik u rrit dhe u bë e qartë se partnerët ndërkombëtarë – përfshirë Bashkimi Evropian dhe NATO – e konsiderojnë trasenë tashmë të përcaktuar dhe të pandryshueshme, narrativa ndryshoi sërish. Këtë herë, në skenë doli argumenti financiar: kostoja prej 5 miliardë eurosh për të gjithë projektin rrugor dhe hekurudhor.
Por ky pretendim krijon konfuzion. Buxheti i shpallur për autostradën e Korridorit 8 është rreth 1.4 miliardë euro, ndërsa shifra prej 5 miliardë eurosh përfshin të gjithë infrastrukturën, përfshirë hekurudhën dhe segmentet ndërkufitare. Kjo përzierje e shifrave krijon një perceptim të rremë sikur projekti është i papërballueshëm, duke i hapur rrugë një retorike populiste që synon të justifikojë ndryshimet e qëndrimeve.
Deklaratat e Aleksandar Nikoloski për “kapacitet shtetëror” dhe “zhbllokim projektesh” bien në kontrast me këto lëkundje të vazhdueshme në arsyetime. Nga ana tjetër, edhe kryeministri Hristijan Mickoski duket se lëviz mes presionit ndërkombëtar dhe kalkulimeve të brendshme politike.
Përfundimi
Rasti i Korridorit 8 tregon se problemi nuk është vetëm teknik apo financiar, por kryesisht politik. Ndryshimi i vazhdueshëm i arsyetimeve – nga trashëgimia kulturore, te UNESCO, e deri te kostoja – dëmton besueshmërinë institucionale dhe krijon pasiguri te qytetarët. Në vend të transparencës dhe konsistencës, po përdoret një qasje që i ngjan më shumë menaxhimit të opinionit sesa menaxhimit të një projekti strategjik. Në fund, pyetja që mbetet është: a po ndërtohet Korridori 8 mbi baza reale zhvillimi, apo mbi narrativa që ndryshojnë sipas nevojës politike?
www.telegrami.mk
==============================================
P.S flm AI për foto montimin e ballinës
Mesut Shabani Tetovë
