www.telegrami.mk
Rasti i fundit në Fakultetin e Filozofisë pranë Universitetit“Shën Kirili dhe Metodi” SHKUP ,ka nxjerrë në pah jo vetëm shkelje ligjore, por edhe një problem më të thellë: mungesën e përgjegjësisë institucionale. Deklaratat e ministres Vesna Janevska, e cila distancohet nga përgjegjësia direkte, hapin debat serioz mbi rolin dhe përgjegjësinë e institucioneve që drejtojnë arsimin në vend.Në çdo sistem funksional, përgjegjësia publike nuk është opsionale dhe as selektive. Por deklaratat e fundit të ministres Vesna Janevska tregojnë një qasje që ngre më shumë pikëpyetje sesa jep përgjigje. Në një rast serioz si ai i parregullsive në Fakulteti i Filozofisë pranë Universiteti “Shën Kirili dhe Metodi”,-Shkup-pritja për një qëndrim të qartë institucional është minimale që publiku mund të kërkojë.Ministrja zgjedh të distancohet duke theksuar se “nuk është kompetente” për të folur për përgjegjësi konkrete. Formalisht, kjo mund të jetë e saktë në kuptimin procedural—sepse ekzistojnë institucione si Inspektorati që merren me verifikimin dhe vendimmarrjen. Por politikisht dhe moralisht, ky qëndrim lë një boshllëk të madh: kush mban përgjegjësi për sistemin që ajo drejton?
Rasti nuk është i vogël. Studentë janë regjistruar në cikle të larta studimi në kundërshtim me ligjin në fuqi që nga viti 2018, duke krijuar një situatë ku diploma dhe e ardhmja akademike e tyre vihet në pikëpyetje. Edhe nëse përgjegjësia direkte bie mbi institucionin universitar, kjo nuk e përjashton Ministrinë nga përgjegjësia për mbikëqyrje dhe garantim të zbatimit të ligjit.
Këtu lind kontradikta: kur ka projekte, investime apo suksese, ministria del në plan të parë; kur shpërthejnë skandale apo parregullsi, përgjegjësia zhvendoset te “institucionet e tjera”. Kjo krijon perceptimin e një përgjegjësie selektive—ku meritat përvetësohen, ndërsa dështimet delegohen.Nëse sistemi arsimor do të ruajë besimin e qytetarëve, nuk mjafton vetëm të pritet raporti përfundimtar. Duhet një kulturë e qartë përgjegjësie, ku drejtuesit institucionalë nuk fshihen pas procedurave, por japin llogari për atë që ndodh nën drejtimin e tyre. Përndryshe, mesazhi që përcillet është i thjeshtë dhe i rrezikshëm: suksesi ka autor, por dështimi mbetet pa pronar.
Në një sistem ku përgjegjësia shpërndahet vetëm kur është e përshtatshme, besimi i qytetarëve dëmtohet rëndë. Nuk mjafton të priten raportet apo vendimet e institucioneve të tjera—duhet vullnet për të marrë përgjegjësi edhe kur situata është e vështirë. Sepse në fund, një sistem që nuk mban përgjegjësi për gabimet e veta, rrezikon të përsërisë ato vazhdimisht…www.telegrami.mk
