Nga www.Telegrami.mk
Satirë politike
A është Bërvenica thjesht një komunë që duhet të zgjedhë kryetarin e vet, apo është kthyer në një provë politike për Hristijan Mickoskin, i cili dëshiron të tregojë se VMRO-DPMNE-ja mund të qeverisë edhe aty ku shqiptarët përbëjnë shumicën e popullsisë?
Më 8 tetor, në tubimin në Miletinë, Mickoski deklaroi se VMRO-DPMNE-ja do të fitojë më 18 tetor dhe se, kur bashkohen njerëzit që e duan Bërvenicën dhe Maqedoninë, nuk ka gjë të pamundur. Ai shprehu mbështetjen për kandidatin e partisë së tij, Stojanço Radieski.
Por pikërisht këtu nis pyetja politike: pse Bërvenica ka kaq shumë rëndësi simbolike për Mickoskin?
Bërvenica nuk është Shkupi, por beteja ka marrë përmasa politike
Bërvenica është komunë rurale me dhjetë vendbanime. Sipas të dhënave të regjistrimit të popullsisë të cituara nga Portalb, nga 13.645 banorë, 7.377 janë shqiptarë dhe 5.715 maqedonas. Në zgjedhjet e vitit të kaluar, gara në këtë komunë u shoqërua me tensione politike ndërmjet partnerëve qeveritarë VMRO-DPMNE dhe VLEN.
Pra, kjo nuk është vetëm një garë për një zyrë komunale. Ajo është shndërruar në një test për marrëdhëniet ndërmjet partnerëve të koalicionit dhe për mënyrën se si partitë e paraqesin bashkëjetesën ndëretnike para elektoratit.
Për Mickoskin, një fitore e kandidatit të VMRO-DPMNE-së do të kishte vlerë politike dhe simbolike. Ai do të mund ta paraqiste si dëshmi se partia e tij mund të marrë mbështetje edhe në një komunë me shumicë shqiptare. Por a mjafton një rezultat zgjedhor për të dëshmuar se janë kapërcyer ndarjet etnike? Sigurisht që jo. Këtë e tregojnë politikat, përfaqësimi i barabartë dhe trajtimi i qytetarëve pas zgjedhjeve.
Po VLEN-i, partner apo spektator në lojën e madhe?
Këtu qëndron edhe dilema e VLEN-it. Në nivel qendror, VMRO-DPMNE-ja dhe VLEN-i janë partnerë në qeveri. Në Bërvenicë, megjithatë, garojnë me kandidatë të ndryshëm. VLEN-i ka kandidatin e vet, Jakup Useinin, ndërsa VMRO-DPMNE-ja mbështet Stojanço Radieskin. Edhe AKI-ja garon me Arkin Jahijin.
Kjo krijon një paradoks politik: në Shkup bashkëqeverisin, ndërsa në Bërvenicë përballen për pushtetin lokal.
Pyetja që meriton përgjigje nuk është vetëm nëse Mickoski do ta fitojë komunën, por edhe çfarë peshe politike do të ketë VLEN-i në këtë marrëdhënie. A do të mund të mbrojë një projekt të vetin për Bërvenicën, apo do të mjaftohet me rolin e partnerit qeveritar, ndërsa secila parti përpiqet të zgjerojë ndikimin e saj në terren?
Në këtë pikë, satira politike e ka materialin gati: kur vjen puna te pushteti, partnerët mund të ulen në të njëjtën tavolinë në Shkup, por në Bërvenicë secili kërkon karrigen e kryetarit.
Pse këmbëngul Mickoski?
Përgjigjja nuk mund të mbështetet në hamendësime për qëllimet e tij të fshehta. Por nga deklaratat publike dhe rëndësia që partia e tij i ka dhënë garës, mund të dallohen tri arsye politike që ia vlen të shqyrtohen:
E para: simbolika e fitores. Një fitore e VMRO-DPMNE-së në një komunë me shumicë shqiptare do të përdorej si argument për shtrirjen e ndikimit të partisë përtej bazës së saj tradicionale.
E dyta: raporti me VLEN-in. Gara e veçantë e dy partnerëve e bën Bërvenicën një provë të marrëdhënieve të tyre politike. Rezultati do të ndikojë në mënyrën se si ata e interpretojnë fuqinë dhe rolin e njëri-tjetrit.
E treta: mesazhi për elektoratin maqedonas dhe LSDM. Mickoski po e paraqet garën si një çështje bashkimi dhe mbështetjeje për Bërvenicën e Maqedoninë. Por qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë që ky mesazh të shoqërohet me programe konkrete për infrastrukturën, shërbimet publike, punësimin dhe zhvillimin e të gjitha vendbanimeve të komunës.
Pyetja që Mickoski dhe VLEN-i nuk duhet ta shmangin
Nëse bëhet fjalë për bashkim, atëherë bashkimi duhet të matet me rezultate, jo vetëm me duartrokitje në tubime. Nëse bëhet fjalë për zhvillim, atëherë qytetarët duhet të shohin projekte dhe afate. Dhe nëse bëhet fjalë për bashkëjetesë, ajo nuk mund të reduktohet në një slogan që përdoret gjatë fushatës.
Bërvenica nuk është pronë e VMRO-DPMNE-së, e VLEN-it apo e AKI-së. Është komunë e qytetarëve të saj, shqiptarë dhe maqedonas, të cilët kanë të drejtë të zgjedhin pa u trajtuar si trofe i një partie.
Mickoski ka të drejtë të kërkojë vota për kandidatin e tij. Por qytetarët kanë po aq të drejtë të kërkojnë përgjigje: çfarë do të fitojë Bërvenica nga kjo garë, përtej flamujve partiakë dhe deklaratave të mëdha?
Sepse në fund, kryetari i komunës nuk zgjidhet për t’i dhënë një partie arsye për të festuar, por për t’u shërbyer qytetarëve. Dhe asnjë fitore zgjedhore nuk e zëvendëson këtë detyrim...www.telegrami.mk
P.S Kandidati i vmro-dpmne nuk është ndonjë njeri që ka bekgraund as te blloku politik i VMRO por as edhe te shqiptarët,..kot kandidat …deri tash thonë banorët e Çellopekut asnjë çaj rusi për aq vite sa është me askë nuk ka pi … ,për dallim nga i ndjeri Ilievski…
Mesut Shabani
