www.telegrami.mk
Lajmi interaktiv
Duke u anashkaluar Tetova, Gostivari dhe Dibra, kryeministri Hristijan Mickoski ndërton një narrativë selektive për përbërjen etnike në perëndim.Deklarata e kryeministrit Hristijan Mickoski për “shumicë maqedonase” në komunat e Maqedonisë perëndimore nuk qëndron mbi fakte të plota, por mbi përzgjedhje të qëllimshme statistikash.
Ndërsa përmend komuna si Ohër, Debarcë dhe Vevçan — ku realisht maqedonasit janë shumicë — ai injoron krejtësisht realitetin në Struga, si dhe në qendrat kryesore shqiptare si Tetova, Gostivari dhe Dibra, ku shqiptarët përbëjnë shumicën absolute
Ky nuk është një pasqyrim i realitetit — është një konstrukt politik. Sepse kur hiqen nga ekuacioni komunat që nuk i shërbejnë narrativës, ajo që mbetet nuk është statistikë, por propagandë.
Deklarata e kryeministrit Hristijan Mickoski për përbërjen etnike në Maqedoninë perëndimore nuk është thjesht një qëndrim politik – është një ndërhyrje e rrezikshme në një terren tashmë të ndjeshëm.
Duke përmendur komunat si Kërçova, Debarca, Ohri, Struga dhe Vevçani dhe duke theksuar se “maqedonasit janë shumicë”, Mickoski në fakt bën pikërisht atë që pretendon se nuk dëshiron: e ushqen narrativën e ndarjes etnike. Kjo nuk është neutralitet politik, por selektim i qëllimshëm i realitetit për efekt politik.
Problemi thelbësor nuk është vetëm tek deklarata, por tek konteksti dhe mesazhi që ajo përcjell. Në një shtet multietnik si North Macedonia, çdo lider që luan me statistika etnike për përfitim politik rrezikon të minojë bashkëjetesën dhe besimin ndërmjet komuniteteve.
Ironia është e qartë: ndërsa flet kundër “polarizimit etnik”, kryeministri përdor pikërisht argumente që thellojnë ndarjet. Refuzimi për të komentuar “politikanë nga kampi shqiptar” nuk është shmangie e konfliktit – është një formë e heshtur e delegjitimimit politik.
Një kryeministër nuk matet nga mënyra si i shmang temat e vështira, por nga mënyra si i trajton ato me përgjegjësi. Dhe në këtë rast, deklarata e Mickoskit lë më shumë pikëpyetje sesa siguri.Deklarata e kryeministrit Hristijan Mickoski nuk është lapsus – është strategji e qartë politike me nuanca të rrezikshme etnike.
Të thuash se nuk do të lejosh “polarizim etnik”, dhe në të njëjtën fjali të numërosh komuna ku “maqedonasit janë shumicë”, është hipokrizi politike në formën më të pastër. Kjo nuk është qetësim i situatës – është ndezje e saj me metoda të sofistikuara.
Mickoski nuk po informon, por po selekton realitetin. Ai përmend vetëm ato zona që i shërbejnë narrativës së tij, duke injoruar strukturën reale multietnike të North Macedonia. Kjo është propagandë e paketuar si përgjegjësi shtetërore.
Edhe më problematike është refuzimi për të komentuar përfaqësuesit politikë shqiptarë. Kjo nuk është “mos-komentim”, por përçmim i drejtpërdrejtë politik dhe sinjal i rrezikshëm për përjashtim nga diskursi institucional.
Kur një kryeministër fillon të luajë me hartën etnike për pikë politike, nuk kemi më të bëjmë me qeverisje – por me kalkulim të ftohtë elektoral mbi kurrizin e bashkëjetesës.
Në fund, pyetja nuk është çfarë tha Mickoski, por pse e tha pikërisht tani – dhe kujt po i shërben kjo retorikë.Deklarata e kryeministrit Hristijan Mickoski për përbërjen etnike në Maqedoninë perëndimore nuk është thjesht një qëndrim politik – është një ndërhyrje e rrezikshme në një terren tashmë të ndjeshëm.
Duke përmendur komunat si Kërçova, Debarca, Ohri, Struga dhe Vevçani dhe duke theksuar se “maqedonasit janë shumicë”, Mickoski në fakt bën pikërisht atë që pretendon se nuk dëshiron: e ushqen narrativën e ndarjes etnike. Kjo nuk është neutralitet politik, por selektim i qëllimshëm i realitetit për efekt politik.
Problemi thelbësor nuk është vetëm tek deklarata, por tek konteksti dhe mesazhi që ajo përcjell. Në një shtet multietnik si North Macedonia, çdo lider që luan me statistika etnike për përfitim politik rrezikon të minojë bashkëjetesën dhe besimin ndërmjet komuniteteve.
Ironia është e qartë: ndërsa flet kundër “polarizimit etnik”, kryeministri përdor pikërisht argumente që thellojnë ndarjet. Refuzimi për të komentuar “politikanë nga kampi shqiptar” nuk është shmangie e konfliktit – është një formë e heshtur e delegjitimimit politik.
Një kryeministër nuk matet nga mënyra si i shmang temat e vështira, por nga mënyra si i trajton ato me përgjegjësi. Dhe në këtë rast, deklarata e Mickoskit lë më shumë pikëpyetje sesa siguri.Deklarata e kryeministrit Hristijan Mickoski nuk është lapsus – është strategji e qartë politike me nuanca të rrezikshme etnike.
Të thuash se nuk do të lejosh “polarizim etnik”, dhe në të njëjtën fjali të numërosh komuna ku “maqedonasit janë shumicë”, është hipokrizi politike në formën më të pastër. Kjo nuk është qetësim i situatës – është ndezje e saj me metoda të sofistikuara.
Mickoski nuk po informon, por po selekton realitetin. Ai përmend vetëm ato zona që i shërbejnë narrativës së tij, duke injoruar strukturën reale multietnike të North Macedonia. Kjo është propagandë e paketuar si përgjegjësi shtetërore.
Edhe më problematike është refuzimi për të komentuar përfaqësuesit politikë shqiptarë. Kjo nuk është “mos-komentim”, por përçmim i drejtpërdrejtë politik dhe sinjal i rrezikshëm për përjashtim nga diskursi institucional.
Kur një kryeministër fillon të luajë me hartën etnike për pikë politike, nuk kemi më të bëjmë me qeverisje – por me kalkulim të ftohtë elektoral mbi kurrizin e bashkëjetesës.
këtu bie e gjithë narrativa “maqedonasit shumicë në perëndim”.
Sepse nëse i shton komunat kryesore shqiptare që nuk i përmendi fare:
Tetova
- Shqiptarë: ~70%+ (shumicë e qartë)
Gostivari
- Shqiptarë: ~60%+shumicë e qartë
Dibra
Shqiptarë: ~65–70% shumicë e qartë
Në fund, pyetja nuk është çfarë tha Mickoski, por pse e tha pikërisht tani – dhe kujt po i shërben kjo retorikë.
Kërçova (Komuna)
- Popullsia totale: rreth 39,669 banorë
Përbërja etnike:
- Shqiptarë: ~41.3%
- Maqedonas: ~40.4%
- Turq: ~6.4%
- Romë: ~5%
Pra: nuk ka “shumicë të pastër”, është zonë pothuajse e balancuar shqiptaro-maqedonase.
Struga (Komuna)
- Popullsia totale: rreth 50,980 banorë
Përbërja etnike:
- Shqiptarë: ~50.6% (shumicë)
- Maqedonas: ~29.2%
- Turq: ~6.8%
Pra: këtu është e qartë — shqiptarët janë shumicë.
Çfarë del realisht nga këto shifra?
Nuk ekziston një narrativë e thjeshtë “maqedonasit janë shumicë kudo në perëndim”.
Në Strugë → shumicë shqiptare (fakt statistikor).
Në Kërçovë → balancë, jo dominim i njëanshëm.Pra çfarë del realisht?
- Ka komuna me shumicë maqedonase → Ohër, Debarcë, Vevçan
- Ka komuna me shumicë shqiptare → Strugë, Tetovë, Gostivar, Dibër
- Ka komuna të përziera → Kërçovë
Problemi nuk është se Mickoski përmendi disa komuna —
problemi është se ai nuk i përmendi të tjerat.
Kjo quhet:
- selektim i qëllimshëm i statistikave
- krijim i një perceptimi të rremë politik
“Të flasësh për ‘shumicë maqedonase’ në perëndim duke anashkaluar Tetovën, Gostivarin dhe Dibrën nuk është analizë – është manipulim i pastër statistikash.
Në një shtet multietnik si North Macedonia, liderët politikë kanë detyrim të ndërtojnë ura — jo të selektojnë shifra për të ndarë realitetin sipas interesit ditor.
Deklarata e Hristijan Mickoski nuk është thjesht e diskutueshme — është tregues i një qasjeje që përdor etnicitetin si mjet politik. Dhe kjo është e rrezikshme.
Sepse faktet janë kokëforta: perëndimi i vendit nuk është as “plotësisht maqedonas” dhe më se “plotësisht shqiptar”. Por disa qytete kanë një hapësirë të përzier, ku bashkëjetesa është realitet — jo slogan.
Kur politika fillon të zgjedhë cilat fakte i përshtaten dhe cilat t’i fshehë, atëherë problemi nuk është më tek opozita apo mediat, por tek vetë mënyra e të bërit politikë.
Dhe në fund, qytetarët nuk kanë nevojë për narrativa të fabrikuara — por për të vërtetën, sado e papërshtatshme të jetë ajo…www.telegrami.mk
==================================
lajmi aktiv që qarkullon
=============================================================
P.S
Pasqyrimi i realitetit nuk është neutralitet i verbër.
Nëse një deklaratë është selektive ose e pasaktë, ti nuk je “politik” kur e thua — je profesional.
Gazetaria e mirë mund të duket si qëndrim politik, sidomos kur:
- demaskon manipulim
- korrigjon narrativa
- mbron faktin kundër propagandës
Por dallimi është ky:
- Politikani → shtyn interes
- Gazetari → mbron të vërtetën
Në praktikë më ndodh
Në rastet që po trajtoj:
- nëse thua “kjo deklaratë nuk përputhet me statistikat” → gazetari
- nëse thua “kjo parti është e keqe / kjo është e mirë” → hyn në politikë
Një rregull i thjeshtë:
Nëse mund ta mbrosh çdo fjali me fakte dhe burime, je në gazetari.
Nëse mbështetesh në bindje apo emocione, po hyn në politikë.
Dhe realisht: gazetari i fortë nuk është ai që është “neutral”,
por ai që është i drejtë dhe i saktë — edhe kur dikujt nuk i pëlqen
Mesut Shabani -Tetovë
