Shkruan: ANALISTI-Qani Shabani
Ftesa e presidentit amerikan Donald Trump për Vjosa Osmanin në Bordin e Paqes në Botë përfaqëson një zhvillim me rëndësi të veçantë strategjike për Kosovën, jo për shkak të ndonjë efekti juridik apo ndryshimi formal të statusit ndërkombëtar, por për sinjalin politik dhe diplomatik që ajo prodhon në skenën globale.Kjo ftesë e pozicionon Kosovën si një aktor të besueshëm, të qëndrueshëm dhe të pranueshëm në forume ku diskutohet paqja globale dhe menaxhimi i krizave ndërkombëtare, përfshirë planin 20‑pikësh për Lindjen e Mesme.
Në aspektin strategjik, rëndësia e kësaj ftese qëndron në perceptimin ndërkombëtar. Kosova shfaqet si shtet funksional që nuk trajtohet më vetëm përmes prizmit të konfliktit me Serbinë, por si pjesë e diskutimeve më të gjera globale mbi paqen dhe stabilitetin. Ky është një ndryshim i rëndësishëm në narrativën ndërkombëtare për Kosovën, sepse e nxjerr atë nga korniza rajonale dhe e vendos në një kontekst më të gjerë diplomatik.
Për qytetarët e Kosovës, pjesëmarrja e Vjosa Osmanit në një forum të tillë ka vlerë simbolike dhe politike. Ajo krijon ndjenjën se shteti ka zë dhe përfaqësim në tryeza ku merren vendime strategjike globale, edhe pse këto vendime nuk janë ligjërisht detyruese. Kjo ndikon drejtpërdrejt në rritjen e kapitalit politik të Kosovës dhe në forcimin e vetëbesimit shtetëror në marrëdhëniet ndërkombëtare.
Nga këndvështrimi diplomatik, kjo ftesë forcon lidhjen strategjike me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe e konfirmon Kosovën si partner të besueshëm të bllokut perëndimor. Ajo i jep Kosovës mundësi për të ndërtuar rrjete, për të qenë e pranishme në diskutime strategjike dhe për të konsoliduar pozicionin e saj në proceset ndërkombëtare, pa krijuar pritje të rreme për njohje të menjëhershme ose ndryshim të rendit juridik ndërkombëtar.
Në të njëjtën kohë, kjo ftesë duhet lexuar me maturi. Ajo nuk përfaqëson një akt historik që mbyll çështjen e statusit ndërkombëtar të Kosovës dhe nuk nënkupton vendimmarrje direkte për çështje globale. Vlera e saj është kryesisht politike, simbolike dhe strategjike, dhe suksesi i saj varet nga mënyra se si Kosova e shfrytëzon këtë hap për konsolidim të brendshëm, profesionalizim diplomatik dhe thellim të aleancave strategjike.
Në përfundim, ftesa për Vjosa Osmanin në Bordin e Paqes është një sinjal i fortë se Kosova është e pranishme në hartën diplomatike globale dhe se perceptimi për të po evoluon. Përfitimi real për Kosovën nuk qëndron te efekti juridik, por te pozicionimi strategjik, rritja e peshës politike dhe forcimi i rolit të saj si shtet serioz dhe partner i besueshëm në proceset ndërkombëtare
