www.telegrami.mk
Telegrami.mk – koment politik
Në këtë çështje duhet të bëhet një dallim i qartë mes njoftimit publik dhe vendimit juridik. Kur zëvendësministri i Arsimit, Driton Sulejmani, deklaron se është gjetur një zgjidhje që mbi 75 për qind e Provimit të jurisprudencës të mund të jepet në gjuhën shqipe, ai u komunikon qytetarëve një informacion për një zgjidhje të paralajmëruar. Por kjo deklaratë, në vetvete, nuk dëshmon se është miratuar akti përkatës dhe se zgjidhja mund të zbatohet menjëherë.
Njoftimi tregon se çfarë thuhet se do të bëhet; vendimi juridik përcakton çfarë është miratuar, nga kush dhe mbi çfarë baze ligjore.
Pikërisht këtu duhet të kërkohet përgjegjësia e ministrit të Drejtësisë, Jeton Shasivari. Nëse zgjidhja ishte gjetur para takimit me studentët, ai duhej të sqaronte statusin e saj juridik, procedurën e nevojshme dhe afatin e zbatimit. Nëse bëhej fjalë vetëm për një propozim ose marrëveshje paraprake, studentët duhej të informoheshin qartë se cilat hapa ende mungonin.
Prandaj, pyetja nuk është nëse Shasivari i priti studentët, por nëse takimi prodhoi një rezultat konkret përtej asaj që Driton Sulejmani kishte njoftuar një ditë më parë.
A ekziston një vendim i miratuar? Cili është akti juridik që e mundëson dhënien e provimit në gjuhën shqipe? A është përcaktuar data e zbatimit? Dhe cili institucion mban përgjegjësi për garantimin e kësaj procedure?
Pa përgjigje të dokumentuara, publiku nuk mund ta trajtojë një deklaratë televizive si dëshmi të një vendimi të përfunduar.Studentët shqiptarë s’kanë më nevojë për takim me Shasivarin: topi është në fushën e ministrisë!
Njoftimi u bë, studentët u takuan me ministrin, por pyetja thelbësore mbetet: a do të zbatohet ligji apo do të vazhdojë loja me kohën?
Studentët shqiptarë që kërkojnë mundësinë e dhënies së Provimit të jurisprudencës në gjuhën shqipe nuk kanë pse të vazhdojnë të trokasin në dyert e ministrit të Drejtësisë, Jeton Shasivari, sikur zgjidhja të varej nga numri i takimeve që zhvillojnë. Topi tashmë është në fushën e ministrisë. Përgjegjësia nuk u takon studentëve që kërkojnë të drejtat e tyre, por institucioneve që duhet të sqarojnë dhe të zbatojnë ligjin.
Një ditë para takimit, zëvendësministri i Arsimit, Driton Sulejmani, deklaroi publikisht se ishte gjetur një zgjidhje sipas së cilës mbi 75 për qind e Provimit të jurisprudencës do të mund të jepej në gjuhën shqipe. Pas këtij njoftimi, studentët kishin arsye të kërkonin sqarime nga ministria përgjegjëse. Por, nëse takimi nuk prodhoi një vendim konkret, një afat zbatimi apo një dokument zyrtar, atëherë çfarë u arrit përtej përsëritjes së asaj që ishte thënë publikisht?
Studentët nuk duhet të bëhen pjesë e një procesi të pafund takimesh, ku çdo takim premton një hap përpara, por askush nuk tregon se kur do të zbatohet zgjidhja.
Në këtë pikë, dyshimi për blerje kohe është i arsyeshëm si kritikë politike. Kur paralajmërohet një zgjidhje, por nuk bëhet e qartë se cili është statusi i saj juridik, çfarë procedure ka mbetur dhe kur do të zbatohet, krijohet përshtypja se çështja po mbahet pezull mes deklaratave dhe pritjes.
Nuk mund të pohohet pa prova se ky ishte qëllimi i ministrit. Por Shasivari duhet ta largojë këtë dyshim me veprime konkrete, jo me një tjetër takim.
Nëse ekziston baza ligjore për zbatimin e së drejtës së kërkuar, ministria duhet të tregojë si do ta zbatojë atë. Nëse nevojiten akte, procedura apo vendime shtesë, duhet t’i identifikojë publikisht dhe të sqarojë afatet. Nëse zgjidhja e paralajmëruar nuk është ende e miratuar, duhet ta thotë hapur.
Kaq kërkohet. Jo më shumë fjalë, por më shumë përgjegjësi.
Ligji nuk zbatohet me fotografi dhe takime
Studentët shqiptarë nuk duhet të detyrohen të dëshmojnë vazhdimisht se ekziston një problem, pasi ai tashmë është bërë objekt i deklaratave publike. Ata kanë të drejtë të kërkojnë transparencë dhe përgjigje zyrtare. Por nuk është detyra e tyre të ndjekin ministrin nga një takim në tjetrin për të zbuluar nëse një premtim do të shndërrohet në veprim.
Tani nuk është radha e studentëve të kërkojnë një takim tjetër. Është radha e ministrisë të tregojë se çfarë do të bëjë.
Jeton Shasivari duhet ta kuptojë se përgjegjësia e një ministri nuk matet me gatishmërinë për të pritur palë në zyrë, por me aftësinë për t’u dhënë përgjigje konkrete problemeve që hyjnë në kompetencat e institucionit të tij.
Nëse zgjidhja e paralajmëruar nga Driton Sulejmani është reale dhe e zbatueshme, le të dëshmohet me dokumente dhe afate. Nëse nuk është ende e tillë, publiku meriton ta dijë pse.
Sepse, në fund, studentët nuk kërkojnë privilegj nga Shasivari. Ata kërkojnë që institucionet të sqarojnë dhe të respektojnë ligjin.
Dhe kur topi është në fushën e ministrisë, çdo vonesë kërkon shpjegim. Jo studentët duhet të dëshmojnë pafundësisht durimin e tyre, por ministria duhet të dëshmojë se deklaratat e saj kanë përmbajtje juridike dhe pasoja konkrete.
Mjaft me takime që prodhojnë pritje. Tani duhet përgjigje zyrtare, afat dhe zbatim.
Shasivari duhet ta bëjë publik vendimin, nëse ai ekziston, ose të shpjegojë procedurën që ende duhet përfunduar. Studentët shqiptarë nuk kanë nevojë për paqartësi institucionale, por për siguri juridike.
Sepse një e drejtë nuk bëhet e zbatueshme vetëm pse një zyrtar e shpall para kamerave. Ajo duhet të mbështetet në bazën përkatëse ligjore dhe të zbatohet nga institucionet kompetente.
Për çfarë u shkuan studentët shqiptarë te Jeton Shasivari: për të kërkuar zbatimin e ligjit apo për të dëgjuar nga ministri atë që Driton Sulejmani e kishte paralajmëruar një ditë më parë? Dhe, nëse zgjidhja ishte gjetur, pse duhej edhe një takim për ta dëgjuar të njëjtin premtim?
A ishte ky takim një hap drejt zgjidhjes apo një mënyrë për të fituar edhe pak kohë, ndërsa përgjegjësia për zbatimin mbetet pezull?
Studentët e bënë pjesën e tyre. Tani radha është e ministrisë. Shasivari nuk ka nevojë t’i presë sërish për t’u treguar se problemi ekziston; duhet të tregojë me dokumente, afate dhe veprime se çfarë do të bëjë për zgjidhjen e tij.
Topi është në fushën e ministrisë: ose e sqaron dhe e zbaton ligjin, ose duhet të shpjegojë pse zgjidhja e paralajmëruar ende nuk është bërë realitet. Sepse takimet mund të prodhojnë fotografi, deklaratat mund të prodhojnë tituj, por vetëm veprimi institucional mund të prodhojë rezultat…www.telegrami.mk
Mesut Shabani
