www.telegrami.mk
satirë politike
Satirë politike nga zemra e Pollogut – Pjesa I
Zgjedhjet po afrohen në Bërvenicë, më saktë në zemrën e Pollogut, në Maqedoninë Perëndimore. Dhe ja ku u shfaq edhe Mickoski, i cili duket se e kujton Bërvenicën sa herë që afrohet dita për të kërkuar vota.
Kur i duhet të arsyetojë aktivitetet partiake, Mickoski mund të thotë se ka dalë nga posti i kryetarit të VMRO-DPMNE-së dhe se tubimi është mbajtur jashtë orarit të punës. Por duhet ta dijë një gjë të thjeshtë: kryeministri dhe ministrat nuk mund ta ndajnë përgjegjësinë shtetërore nga interesi partiak me një orar të varur në mur. Përgjegjësia publike nuk përfundon kur mbaron orari i zyrës, as nuk fillon vetëm kur ndizet mikrofoni në tubim.
Këto ditë, në Miletinë, kërkoi vota dhe paralajmëroi fitore. Me çfarë guximi doli të flasë për fitore në një rajon ku, sipas kritikave të qytetarëve, gjatë më shumë se dy viteve të qeverisjes së tij nuk është parë ndonjë investim domethënës nga i cili do të përfitonte Bërvenica?
Arsyeja dhe guximi i tij, le t’i shpjegojë vetë. Por qytetarët kanë të drejtë ta shtrojnë pyetjen: A mjaftojnë disa fjalime para zgjedhjeve për t’i zëvendësuar investimet që mungojnë gjatë qeverisjes?
Bërvenica nuk është vetëm një emër në hartë, as një pikë ku politikanët ndalen për të bërë fotografi para se të vazhdojnë rrugën drejt tubimit të radhës. Është një komunë me qytetarë, me nevoja, me taksapagues dhe me të drejtën për të kërkuar zhvillim konkret. Jo vetëm në qytezën e Bërvenicës, por edhe në fshatrat që e përbëjnë komunën.
Qytetari nuk jeton me duartrokitje. Rrugët nuk shtrohen me parulla, kanalizimet nuk ndërtohen me premtime dhe zhvillimi ekonomik nuk vjen duke shqiptuar fjalën fitore nga një skenë elektorale.
Tri për qind në letër, po investimet ku janë?
Qytetarët pyesin edhe për tatimet dhe kthimin e mjeteve në vendin ku janë krijuar të ardhurat. Nëse bëhet fjalë për një normë prej 3 për qind që, sipas pretendimeve të ngritura në debat, duhet t’u kthehet komunave përmes mekanizmave përkatës, atëherë kjo çështje kërkon përgjigje konkrete: çfarë është paraparë me ligj, sa mjete janë ndarë dhe sa kanë përfunduar realisht në investime?
Nuk mjafton të thuhet se shteti po investon. Duhet të tregohet ku, sa dhe kur.
Sepse taksapaguesi nuk është bankomat politik që mbushet nga qytetarët dhe zbrazet vetëm kur afrohen zgjedhjet. Ai ka të drejtë të kërkojë llogari, jo të falënderojë për çdo premtim të përsëritur.
Kur dy përleshen, i treti i numëron votat!
Ndërkohë, në skenën politike shqiptare vazhdon përplasja ndërmjet partive shqiptare, ku secila përpiqet ta paraqesë tjetrën si pengesë për interesat e qytetarëve. E Mickoski, nga distanca, mund ta shohë këtë përçarje si një mundësi politike.
Siç thotë populli: kur dy veta përleshen, i treti i fërkon duart!
Por këtu qëndron edhe pyetja më e rëndësishme: a po përdoren përplasjet ndërmjet partive shqiptare për të siguruar mbështetje politike pa dhënë llogari për rezultatet e qeverisjes?
Kritika ndaj VMRO-DPMNE-së nuk duhet të mbështetet në hamendësime, por në veprime, deklarata, politika dhe rezultate konkrete. Megjithatë, historia e kësaj partie dhe debati i gjatë për raportin e saj me shqiptarët e bëjnë të domosdoshme që çdo premtim i sotëm të matet me qëndrimet dhe veprimet e djeshme.
Askush nuk mund ta fshijë historinë me një fjalim elektoral. As nuk mund të kërkojë besim të pakushtëzuar vetëm sepse ka arritur në postin e kryeministrit.
Stoilkoviçi në Bërvenicë – rastësi politike apo mesazh elektoral?
Një ditë pas paraqitjes së Mickoskit në Bërvenicë, në skenë u shfaq edhe Ivan Stoilkoviçi, lider i Partisë Demokratike të Serbëve në Maqedoni dhe partner në koalicionin qeveritar.
Prania e tij ngre pyetje politike që meritojnë përgjigje: çfarë mesazhi synonte të përcillte kjo paraqitje dhe çfarë përfitimi politik pritej prej saj?
Në një rajon me ndjeshmëri të njohura ndëretnike dhe me një elektorat shqiptar që kërkon barazi, investime dhe respekt, çdo paraqitje e tillë interpretohet përtej protokollit të zakonshëm partiak.
Nëse synimi ishte të mobilizohej një pjesë e elektoratit serb, kjo duhet të thuhet hapur. Nëse synimi ishte të dërgohej një mesazh për elektoratin shqiptar, atëherë le të sqarohet edhe ai mesazh.
Por ajo që nuk mund të pranohet është që qytetarët të trajtohen si numra në një kalkulim koalicioni, ndërsa çështjet e tyre konkrete mbeten në pritje.
Edhe më pak bindëse është ideja se çdo kritikë ndaj një partneri qeveritar duhet të heshtet vetëm sepse ai është pjesë e koalicionit. Koalicioni nuk është kontratë për heshtje, as ortakëri ku përgjegjësia politike zhduket sapo mbyllet dera e qeverisë.
Mickoski, Bërvenica nuk është pronë e askujt!
Mickoski duhet ta kuptojë se Bërvenica nuk është pronë e VMRO-DPMNE-së, as e ndonjë partie shqiptare, serbe apo maqedonase. Bërvenica u takon qytetarëve të saj.
Vota e qytetarit nuk është çek i bardhë. Është besim që fitohet me punë, me investime, me drejtësi dhe me përgjegjësi.
Nëse qeveria pretendon se ka punuar për këtë komunë, le t’i paraqesë projektet, shumat e investuara, afatet dhe rezultatet. Nëse ka projekte në realizim, le të tregojë se kur do të përfundojnë. Nëse nuk ka rezultate të mjaftueshme, atëherë qytetarët kanë të drejtë ta thonë këtë pa u etiketuar dhe pa u trajtuar si elektorat që duhet të kujtohet vetëm para zgjedhjeve.
Dhe nëse Mickoski mendon se mjafton të shfaqet në Miletinë, të premtojë fitore dhe të largohet me duartrokitje, atëherë ndoshta ka harruar se politika nuk është teatër ku publiku paguan biletën për të parë të njëjtën shfaqje çdo katër vjet.
Bërvenica nuk kërkon spektakël. Kërkon zhvillim.
Nuk kërkon arsyetime. Kërkon llogari.
Nuk kërkon që partitë të përçahen për t’ia lehtësuar punën dikujt tjetër. Kërkon që secili të përgjigjet për atë që ka bërë dhe për atë që nuk ka bërë.
Prandaj, Mickoski, para se të kërkosh votën në Bërvenicë, përgjigju: çfarë ke mbjellë këtu që pret të korrësh?
Sepse vota mund të kërkohet me fjalë, por besimi fitohet me vepra.
Dhe kur vjen dita e korrjes, qytetarët nuk i numërojnë premtimet. I numërojnë rezultatet.
Bërvenica nuk është stacion elektoral. Është shtëpia e qytetarëve të saj!
…www.telegrami.mk
p.s falemnderit AI për fotomontimin
Mesut Shabani
