www.telegrami.mk

Editorial politik satirik

Mungesa e investimeve në Pollog, vizita në Bërvenicë në prag të zgjedhjeve e Mickoskit , përçarja e votës shqiptare dhe loja e partive maqedonase. Për pretendimet për marrëveshje të fshehta mes LSDM-së dhe VMRO-DPMNE-së, më mirë t’i paraqesim si dyshim/interpretim politik, jo si fakt të provuar.

Atë që ta bën vetja, nuk ta bën askush!

Pas dy vjet e gjysmë qeverisjeje, kur në Pollog nuk shihet ndonjë bilanc i madh investimesh shtetërore për t’u ekspozuar para kamerave, kryeministri Hristijan Mickoski u shfaq në Bërvenicë. Dhe kur mungojnë investimet, gjithmonë mbetet një alternativë shumë më e lirë: premtimi, demagogjia dhe loja politike.

Sepse çfarë t’i thuash qytetarit të Pollogut kur për dy vjet e gjysmë nuk ke shumë projekte të mëdha për t’ia treguar?

“Do të bëjmë.”

Kur?

“Pas zgjedhjeve.”

Me çfarë parash?

“Do të shohim.”

Dhe kështu politika kthehet në një serial me episode të reja, por me të njëjtin skenar.

Në Bërvenicë situata është edhe më interesante. Popullata shqiptare është shumicë, ndërsa ajo maqedonase është pjesë e rëndësishme e strukturës së komunës. Pra, nëse do të flisnim vetëm për investime, zhvillim dhe projekte konkrete, mesazhi do të duhej të ishte i njëjtë për të gjithë.

Por kur mungojnë rezultatet, politika fillon të kërkojë armikun më të përshtatshëm.

Dhe kështu, në vend të projektit për Bërvenicën, del në skenë opozita maqedonase. Në vend të rrugëve, kanalizimeve, zhvillimit ekonomik dhe investimeve, flitet për LSDM-në. Në fund të fundit, kur nuk ke çfarë të presësh shiritin, mund të presësh të paktën një deklaratë politike.

Kur vota shqiptare ndahet, dikush tjetër feston

Por problemi nuk është vetëm te VMRO-DPMNE.

Problemi është edhe te vetë politika shqiptare.

Në një komunë ku shqiptarët janë shumicë, shqiptarët dolën me më shumë se një kandidat. Dhe këtu fillon komedia politike e raundit të parë.

Në vend që të thuhej:

“Të bashkohemi dhe ta fitojmë komunën që në raundin e parë”,

u dëgjuan menjëherë fjalët:

“Shihemi në raundin e dytë.”

Raundi i dytë?

Po mirë, por pse të mos tentohet që nga raundi i parë të fitohet kryetari shqiptar?

Kjo është pjesa ironike e kësaj historie: disa politikanë shqiptarë duket se po planifikojnë raundin e dytë para se të mbarojë raundi i parë.

Sikur zgjedhjet të ishin një ndeshje futbolli ku paraprakisht rezervonim edhe hotelin për finalen.

LSH-ja e Selës: përgjegjësia politike nuk zhduket me një deklaratë

Edhe vendimi i LSH-së së Selës për të mos nxjerrë kandidat shqiptar, me arsyetimin se nuk duhet të përçahet vota shqiptare, është një vendim politik që mund të interpretohet në mënyra të ndryshme.

Njëra anë thotë:

“Nuk e përçajmë votën shqiptare.”

Tjetra pyet:

“Po kush e mori përgjegjësinë për të mos pasur një kandidat shqiptar?”

Sepse në politikë ka edhe një rregull të vjetër: kur nuk hyn në garë, nuk mund të humbësh zgjedhjet, por as nuk mund të thuash se i ke fituar.

Kjo mund të jetë një lloj amnistie politike: në rast fitoreje, mund të thuhet se kontribuuam për bashkimin; në rast humbjeje, mund të thuhet se të tjerët e përçanë votën.

Politikisht, kjo është një pozicion mjaft komod.

Ruleta politike e Pollogut

Dhe këtu fillon pjesa më serioze.

Nëse blloku shqiptar hyn i ndarë, ndërsa blloku maqedonas hyn i organizuar, matematika zgjedhore mund të bëhet më e rëndësishme se çdo deklaratë patriotike.

Sepse Bërvenica nuk është vetëm Bërvenicë.

Është edhe një pikë e ndikimit politik në Pollog.

Nëse një parti maqedonase arrin të marrë komunën me ndihmën e ndarjes së votës shqiptare, atëherë pas zgjedhjeve fillon kapitulli i dytë: këshilli komunal, shumicat, kushtëzimet dhe pazaret politike.

Dhe këtu “fitorja” nuk përfundon me numërimin e votave.

Fillon me të.

Nëse VMRO-DPMNE humbet në disa pika të rëndësishme të Maqedonisë Perëndimore, si Kërçova apo Struga, ndikimi i saj në këtë pjesë të vendit mund të vihet në diskutim. Nëse arrin të mbajë Bërvenicën, ndërkohë, mund të përdoret si argument politik se blloku maqedonas ende ka peshë në Pollog.

Pra, Bërvenica mund të shndërrohet nga një garë lokale në një simbol të ndikimit politik mbi Maqedoninë Perëndimore.

LSDM sot, VMRO nesër?

Në politikën maqedonase ekziston prej vitesh një rivalitet i ashpër mes VMRO-DPMNE-së dhe LSDM-së. Por në terren, kur bëhet fjalë për ndikimin institucional dhe politik në komunat me shumicë shqiptare, shpesh lind pyetja nëse rivaliteti partiak përfundon aty ku fillojnë interesat e bllokut politik.

Kjo nuk do të thotë se ekziston një marrëveshje e fshehtë mes tyre. Pa prova konkrete, një gjë e tillë nuk mund të paraqitet si fakt.

Por pyetja politike mund të shtrohet:

A janë gjithmonë kaq të ndryshme interesat e tyre kur bëhet fjalë për ruajtjen e ndikimit të bllokut maqedonas në Maqedoninë Perëndimore?

Kjo është ajo që votuesi duhet ta vëzhgojë.

Sepse në publik mund të hahen me deklarata, ndërsa në këshillat komunalë matematika mund të jetë shumë më pragmatike.

BDI, VLEN dhe zgjedhjet që vijnë

BDI gjithashtu nuk mund të shikohet jashtë kësaj loje politike.

Çdo lëvizje e saj në raport me VMRO-DPMNE-në mund të interpretohet në kontekstin e zgjedhjeve të ardhshme dhe interesave të dyja palëve. Çështjet gjyqësore që lidhen me figura të saj politike, përfshirë Artan Grubin, janë pjesë e klimës politike, por nuk duhet të përdoren si provë për ndonjë marrëveshje politike pa dëshmi konkrete.

Nga ana tjetër, VLEN kërkon zgjedhje të rregullta dhe ka interes politik të konsolidohet.

Pra, të gjithë kanë llogaritë e tyre.

VMRO-DPMNE kërkon të ruajë ndikimin.

VLEN kërkon të konsolidohet.

BDI kërkon të ruajë hapësirën politike.

LSH dhe ASH-ja kërkojnë të mbijetojnë politikisht.

Dhe qytetari?

Qytetari pret rrugën, kanalizimin, investimin, vendin e punës dhe zhvillimin.

Por politika ka një përgjigje klasike:

“Prit edhe pak, se zgjedhjet janë afër.”

Dhe këtu është paradoksi i Bërvenicës

Shqiptarët janë shumicë.

Por mund të mos kenë shumicën politike nëse vota ndahet.

Maqedonasit janë pakicë.

Por mund të bëhen faktor vendimtar nëse votojnë më të organizuar.

Dhe kështu krijohet paradoksi:

Shumica mund ta humbë komunën jo sepse është pakicë, por sepse është e ndarë.

Kjo është ruleta politike e Bërvenicës.

Dhe në këtë ruletë, dikush mund të hyjë me më pak vota, por të dalë me më shumë pushtet.

Prandaj, Bërvenica nuk është vetëm zgjedhje për një kryetar komune.

Është një test për politikën shqiptare, për strategjinë e VMRO-DPMNE-së në Pollog dhe për aftësinë e votuesve për të dalluar projektin konkret nga demagogjia zgjedhore.

Sepse në fund mbetet një fjali që politika shpesh e harron:

Atë që ta bën vetja, nuk ta bën askush.

Dhe nëse vota shqiptare ndahet vetë, nuk ka nevojë askush tjetër ta ndajë.

Mjafton vetëm të numërohen votat…www.telegrami.mk

====================================

P.S Krejt me ka krejt janë në lojë,në emër të votuesit…

Mesut SHabani