Në Dita Botërore e Tuberkulozit, 24 mars 2026 ,institucionet në Maqedonia e Veriut dalin me deklarata standarde për “angazhim” dhe “strategji”. Por jashtë konferencave për media, realiteti është krejt tjetër: tuberkulozi vazhdon të qarkullojë, ndërsa sistemi shëndetësor dështon ta ndalë.
Kjo nuk është më çështje mungese kapaciteti – është çështje mungese vullneti politik.
Realiteti që nuk thuhet
Parandalimi është lënë pas dore
Në vend të fushatave serioze, qytetarët përballen me heshtje. Shteti reagon vetëm kur situata del jashtë kontrollit.
Diagnostikimi i vonuar – rrezik publik
Çdo rast i zbuluar me vonesë është një dështim institucional. Dhe këto dështime nuk janë përjashtim – janë bërë praktikë.
Pacientët lihen vetëm
Trajtimi nuk është vetëm ilaç. Është mbështetje, ndjekje dhe kujdes. Pikërisht këto mungojnë.
Statistika pa përgjegjësi
Numrat publikohen, por askush nuk jep llogari. Sa raste? Sa dështime? Sa përgjegjësi? Heshtje.
Problemi është politik, jo vetëm mjekësor
Tuberkulozi sot në RMV është simptomë e një sistemi që funksionon vetëm në deklarata. Kur një sëmundje e njohur dhe e trajtueshme vazhdon të jetë kërcënim, atëherë kemi të bëjmë me dështim të politikave publike.
Mesazhi i 24 Marsit: mjaft më me propagandë
Qytetarët nuk kanë nevojë për slogane. Kanë nevojë për:
- kontrolle reale në terren
- diagnostikim të shpejtë
- trajtim dinjitoz
- dhe mbi të gjitha: përgjegjësi
Sepse çdo vonesë, çdo neglizhencë dhe çdo justifikim politik ka një kosto reale: shëndetin e qytetarëve.
